Oyuncu Serhat Kılıç'ın İstanbul Kağıthane'deki evinde hayatını kaybetmesi ve öldükten 2 gün sonra bulunması üzerine gözler bir kez daha modern toplumun görünmeyen problemlerinden biri olan yalnızlığa çevrildi. Kılıç'ın kesin ölüm nedeni henüz açıklanmazken, olay "Bir insanın ölümünü fark edecek kadar yakınında kimse yoksa ne olur?" sorusunu gündeme getirdi. Üstelik Serhat Kılıç ilk değil. 5-10 yıl içinde birçok ünlü evde öldükten günler sonra bulundu. Bu ünlülere örnek olarak yakın zamanda kaybettiğimiz MasterChef Türkiye'nin 2021 yılı şampiyonu 'Kızıl Sakal' lakaplı şef Eren Kaşıkçı, "Avrupa Yakası" dizisindeki "Kubilay" karakteriyle tanınan ünlü oyuncu Vural Çelik, sinemanın kötü adam karakteri Kemal İnci, Hollywood'un efsane isimlerinden Marilyn Monroe, Türkiye'nin önde gelen sosyal bilimcilerinden ünlü sosyolog Prof. Dr. Nur Vergin, sevilen televizyon dizisi Bir Demet Tiyatro'da Mükremin ve Lütfi'ye Çıtır'ın babası Burhan Bey'i canlandıran tiyatro sanatçısı Erdoğan Dikmen bu ünlülere örnek olarak verilebilir.
YALNIZLIK TOPLUMSAL KRİZ
Günümüzde geleneksel komşuluk ve aile bağlarının zayıflaması, şehir hayatının bireyselleşmeyi artırması ve dijitalleşmenin insanları ekrana hapsetmesinin toplumsal bir izolasyon dalgası oluşturduğunu vurgulayan Özel Moodist Psikiyatri Hastanesi Klinik Psikolog İlayda Kamçı, "Bu durumun en acı sonucu ise dünyada 'Kodokushi' (Japonca: yalnız ölüm) olarak adlandırılan gerçekliktir. İnsanlar artık evlerinde haftalarca, hatta aylarca kimse fark etmeden hayatını kaybediyor. Yalnız ölümlerin artması, sadece bireysel bir tercih değil; toplum olarak birbirimizden kopmamızın ve sosyal dayanışma ağlarının çökmesinin görünür alarmıdır. Yalnızlık artık kişisel bir şanssızlık değil, toplumsal bir krizdir" dedi.
KALABALIK BÜYÜDÜKÇE UZAKLAŞTIK
Toplumsal bireyselleşmenin yalnızlığı doğurduğunu ifade eden Kamçı, "Son yıllarda birçok tanınmış insanın evinde yalnız hayatını kaybettiği haberleriyle karşılaşıyoruz. İsimleri biliniyor, yüzleri milyonlarca kişi tarafından tanınıyor ama bazen yokluklarını fark eden biri için günler geçebiliyor. Belki de çağımızın en büyük çelişkilerinden biri. Hiç olmadığı kadar görünürüz ama giderek daha az görülüyoruz. Birbirimizin nerede olduğunu biliyor, ne yaptığını izliyor, hayatına birkaç saniyede ulaşabiliyoruz fakat nasıl olduğunu gerçekten sormuyoruz. Kalabalık büyüdükçe yakınlık artmadı. Aksine, insanın insana temas ettiği o gerçek alan giderek küçüldü" diye anlattı.
REÇETE: GELENEKSEL TÜRK AİLE YAPISINA DÖNÜŞ
"Metropol hayatını ya da teknolojiyi geriye çeviremeyiz" diyen Klinik Psikolog İlayda Kamçı, "Ama aileyle geçirilen zamanı yeniden önemseyebilir, dostluklara emek verebilir, komşuluk ilişkilerini küçük temaslarla yeniden kurabilir ve çocuklara yalnızca bireysel olarak güçlü olmayı değil, bir topluluğun parçası olmayı da öğretebiliriz. Belki de ihtiyacımız olan geçmişe dönmek değil, modern hayatın içinde kaybettiğimiz o eski duyguyu yeniden kurmak. Birinin bizi merak edeceğini, bir kapının bize açılacağını ve bu dünyada yalnız olmadığımızı bilmek" dedi.
KİMSESİZLİK ÖLDÜRÜYOR
Uluslararası araştırmalar, yalnızlığın tıpkı fiziksel hastalıklar gibi öldürücü olduğunu rakamlarla ortaya koymaktadır: Brigham Young Üniversitesi'nin binlerce kişiyle yaptığı dev araştırmaya göre, sosyal izolasyon erken yaşlarda ölüm riskini yüzde 29, yalnızlık hissi ise yüzde 26 artırıyor. Dünya Sağlık Örgütü (WHO) verilerine göre, kronik yalnızlığın vücuda verdiği zararın günde 15 adet sigara içmekle veya obeziteyle eş değer olduğu görülüyor. Yalnız yaşayan kişilerde kalp hastalığına yakalanma riski yüzde 29, felç (inme) geçirme riski ise yüzde 32 daha yüksek bulunmuş.
DÜNYANIN %16'SI YALNIZ YAŞIYOR
Bu konuda Dünya Sağlık Örgütü'nün verileri de bu durumun sanıldığından da çok olduğunu göstermek adına çarpıcı. WHO verilerine göre dünya nüfusunun yaklaşık yüzde 16'sı, yani yaklaşık her altı kişiden biri yalnızlık yaşıyor. Bu oran yaşlılarla sınırlı değil; gençler de yalnızlıktan önemli ölçüde etkileniyor.