Yargıtay 4. Ceza Dairesi, Türk Ceza Kanunu'nun (TCK) 252. maddesinde 4 yıldan 12 yıla kadar hapis cezası öngörülen "rüşvet vermek" suçuna ilişkin içtihat niteliğinde bir karara imza attı. Daire, gerçekleşmesi şarta bağlanan rüşvet tekliflerinin, şartın vuku bulmaması halinde rüşvet sözleşmesi konusunu ortadan kaldıracağına ve suçun unsurlarının oluşmayacağına karar verdi.
Sınırda Göçmen Kaçakçılığı Pazarlığı Dava Konusu Oldu
Dava konusunu oluşturan olayda, göçmen kaçakçılığı yaptığı iddia edilen bir kişi, güvenlik güçlerine göçmenlerin sınırı geçebilmesi durumunda belirli bir ödeme yapacağını vaat etti. Durumun adli makamlara intikal etmesi üzerine şüpheli hakkında "rüşvet" ve "hakaret" suçlarından soruşturma açıldı.
Ağır Ceza Mahkemesi'nde görülen davada sanığa hakaret suçundan ceza verilirken, rüşvet suçundan beraat hükmü kuruldu. Bölge Adliye Mahkemesi (İstinaf) başvuruyu reddetti; dosya temyiz incelemesi için Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin önüne geldi.
"Şart Gerçekleşmediğinde Anlaşmanın Konusu Kendiliğinden Kalkar"
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 1987/600 Esas sayılı kararına da atıfta bulunan 4. Ceza Dairesi, şarta bağlı rüşvet sözleşmelerinin hukuki niteliğini şu ifadelerle açıkladı:
"Rüşvet suçunun konusu, işin yapılması veya yapılmaması olduğundan, şarta bağlı rüşvet sözleşmesinin yapılamayacağı, zira şart gerçekleşmediğinde rüşvet sözleşmesinin gereğinin yerine getirilemeyeceği, başka bir anlatımla anlaşma konusunun ortadan kalkacağı ortadadır. Somut olayda sanığın sınırdan göçmen geçirdiğine ilişkin delil de elde edilemediğinin anlaşılması karşısında; şarta bağlı olan teklifin rüşvet suçunu oluşturmayacağı anlaşılmıştır."Yargıtay, ilk derece mahkemesinin suç vasfına yönelik tespitlerini ve verilen beraat kararını hukuka uygun bularak hükmü oy birliğiyle onadı.