Yargıtay 12. Ceza Dairesi, sokak köpeklerini besleyen bir kişinin taksirle yaralama suçundan mahkümiyetini onadı. Daire, köpekler için "ekolojik yaşam alanı" oluşturan kişinin bizzat beslediği köpekler dışındaki köpeklerin vereceği zarardan da sorumlu olduğu yönündeki gerekçeyi hukuka uygun buldu. Karar 2 Haziran 2026'da verildi. Mahkümiyet, bir ilk derece mahkemesinin beraat kararının kaldırılmasıyla kurulmuştu.
Dokuz yaşındaki çocuk sokak köpeklerinin saldırısında yaralandı
Dosyaya konu olay, olay günü 9 yaşında olan katılanın sokak köpeklerinin saldırması sonucu yaralanmasıyla başladı.
Karar metnine göre katılan, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandı. Sanık, katılanla aynı mahallede yaşıyor ve sokak köpeklerini besliyordu.
Sanık hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 89/1. maddesindeki taksirle yaralama suçundan dava açıldı.
İlk derece mahkemesi beraat kararı vermişti
Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi, sanık hakkında beraat hükmü kurdu.
Mahkemenin gerekçesi karar metninde şöyle özetlendi: Sanığın sokak köpeklerini beslediği anlaşılmakla birlikte, bu durum köpeklerin sanık tarafından sahiplenildiği veya gözetim yükümlülüğünün sanığa ait olduğu anlamına gelmiyordu.
Beraat kararı, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-a maddesine dayandırıldı. Katılan vekili bu karara karşı istinaf yoluna başvurdu.
Bölge adliye mahkemesi beraatı kaldırdı, 4.000 lira para cezası verdi
Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi, katılan vekilinin istinaf başvurusunu kabul etti ve duruşmalı inceleme yaptı.
Daire, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/2. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararını kaldırdı. Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 62, 52/2-4 ve 63/1. maddeleri gereğince 4.000,00 TL adli para cezası verildi.
Hükmedilen adli para cezasının 4 eşit taksitte ödenmesine ve mahsuba karar verildi.
"Ekolojik yaşam alanı" gerekçesi
Bölge adliye mahkemesinin gerekçesi, kararın en çok tartışılan bölümünü oluşturuyor.
Karar metnine göre daire, sanığın mülkiyet anlamında sokak köpeklerini sahiplenmese de köpeklere uzun süredir bakıp onları besleyerek sokak köpeklerini kendi koruması altına aldığını tespit etti. Bu şekilde köpeklerin oyun alanlarına ve parklara kümelenmesine, insan ve çevre sağlığı açısından tehlike arz etmesine sebep olunduğu belirtildi.
Karar metnindeki kritik cümle şöyle: Katılana saldıran köpekler bizzat sanık tarafından beslenen köpekler olmasa bile, olayın meydana geldiği park civarında köpekleri besleyerek köpekler için ekolojik bir yaşam alanı oluşturan sanık, bu ekolojik ortama dahil olan başkaca köpeklerin vereceği zarardan da sorumlu olacaktır.
Karara göre, katılana saldıran köpeklerin sanık tarafından beslenen köpekler olduğu ayrıca tanık beyanıyla doğrulandı.
Belediye görevlilerinin müdahalesine izin verilmemesi de gerekçede
Gerekçenin kamu görevlilerini ilgilendiren bir boyutu da bulunuyor.
Bölge adliye mahkemesi, sanığın "belediye görevlilerinin hayvanlara müdahale etmesine izin vermeyerek" sokak köpeklerini kendi koruması altına aldığını tespit etti. Bu tespit, sanığın sorumluluğunu kuran unsurlar arasında sayıldı.
Karar, belediyelerin sokak hayvanlarına ilişkin işlemlerine engel olunmasının ceza sorumluluğu değerlendirmesinde dikkate alındığını gösteriyor.
Yargıtay, Tebliğname'ye aykırı olarak hükmü onadı
Karar, hem bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı hem de sanık tarafından temyiz edildi.
Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanığın baktığı köpeğin veya köpeklerin katılanın yaralanmasına sebebiyet verdiğinin kesin ve inandırıcı delillerle tespit edilemediğini, beraat kararı verilmesi gerektiğini öne sürdü. Sanık ise olay günü katılanın ve diğer çocukların köpeklere taş attığını, köpeklerden birinin mağduru yaraladığını savundu.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Tebliğname görüşü "bozma" yönündeydi. Ancak 12. Ceza Dairesi bu görüşe iştirak etmedi.
Daire, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yaptığı temyiz incelemesinde hukuka aykırılık görmediğini belirtti ve aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca oy birliğiyle temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verdi.
İşte Yargıtay'ın sokak köpeklerini besleyenlere dair emsal kararı
12. Ceza Dairesi 2024/3561 E. , 2026/5457 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/713 E., 2024/483 K.
SUÇ : Taksirle yaralama
HÜKÜM : Mahkümiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine ilişkin hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62, 52/2-4 ve 63/1. maddeleri gereğince 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen adli para cezasının 4 eşit taksitler halinde ödenmesine ve mahsuba karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; sanığın beslemek suretiyle bakmış olduğu köpek veya köpeklerin katılanın yaralanmasına sebebiyet verdiğinin kesin ve inandırıcı delillerle tespit edilemediğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.
Sanığın temyiz sebepleri; olay günü katılanın ve diğer çocukların köpeklere taş attığına ve köpeklerden birinin mağduru yaraladığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü 9 yaşında olan katılanın sokak köpeklerinin saldırması sonucunda basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığı, katılan ile aynı mahallede yaşayan sanığın sokak köpeklerini beslediği ancak bu durumun köpeklerin sanık tarafından sahiplenildiği veya gözetim yükümlülüğünün sanığa ait olduğu anlamına gelmeyeceği anlaşıldığından sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki taksirle yaralama suçundan beraat hükmü kurulmuştur.
2. Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, her ne kadar sanık mülkiyet anlamında sokak köpeklerini sahiplenmese de, köpeklere uzun süredir bakıp onları besleyerek, belediye görevlilerinin havyanlara müdahale etmesine izin vermeyerek sokak köpeklerini kendince koruma altına aldığı, bu şekilde köpeklerin oyun alanlarına ve parklara kümelenmesine, insan ve çevre sağlığı açısından tehlike arz etmesine sebep olduğu, katılana saldıran köpeklerin sanık tarafından beslenen köpekler olduğunun tanık beyanı ile doğrulandığı, katılana saldıran köpeklerin bizzat sanık tarafından beslenen köpekler olmasa bile olayın meydana geldiği park civarında köpekleri besleyerek köpekler için ekolojik bir yaşam alanı oluşturan sanığın bizzat beslediği köpekler haricine beslenme amacıyla buradaki ekolojik ortama dahil olan başkaca köpeklerin vereceği zarardan da sorumlu olacağı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki taksirle yaralama suçundan yeniden hüküm kurulmuş ve sanığın mahkümiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Bölge adliye mahkemesinin sübuta ilişkin takdir ve kanaatinde isabetsizlik görülmediğinden, bozma öneren Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usül ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.06.2026 tarihinde karar verildi.