Kamuda Amir Memur İlişkileri Nasıl Olmalıdır?

Çalışma hayatı, amir ve memur ilişkilerine bağlı hiyerarşik sosyal bir düzeni içerir ve süreklilik taşır. Amir-memur ilişkileri idari, hukuki ve beşeri ilişkileri kapsayan sosyal bir disiplindir.

Yönetimin başarısı; sağlıklı, başarılı ve olumlu amir-memur ilişkilerine bağlıdır. Yönetimde başarılı ve olumlu amir-memur ilişkilerinin kurulmasından ve yürütülmesinden bütün memurlar sorumlu olmakla birlikte, özellikle amirlerin sorumlulukları daha fazladır. Zira, yönetim hayatında çalışan memurlar seçilerek bir araya gelmiş insanlar değildir. Çoğu kez tesadüfen bir araya gelmişlerdir. Onun için teşkilat içinde uyum ve iş birliğinin temin edilmesi ve çalışanların ahenkli bir ekip haline getirilmesi, çalışanlar arasında iyi ilişkilerin geliştirilmesi öncellikle yöneticilerin temel görevidir.

Unutmamak gerekir ki, yönetimde başarı, yönetenlerle yönetilenlerin diğer bir deyişle amirlerle memurların daima iyi ve ahenkli ilişkiler içinde olmasına bağlıdır. Zira, yönetimde katı bir amir-memur ayrımı verimliliği azaltır, sadece verilen günlük emirlerin yürütülmesini sağlar. Amirlerin memurlarla daima iyi ilişkiler içinde olması ve onlarla bütünleşmesi sonucunda, memurlar kendiliklerinden etkin ve verimli olmaya gayret ederler. Zira yönetimde personele gösterilen ilgi, sevgi ve saygı verimliliğin, başarının ve en önemlisi işyerinde huzur ve mutluluğun kaynağı olmaktadır.

Amirlerin memurlarıyla etkili ve verimli ilişiklerinde aşağıdaki bazı hususlara riayet edilmesi uygun olacaktır:

Amirlerin memurlarla olan en sık ve sürekli fonksiyonel ilişkisi emir vermedir. Çünkü, yönetimde amir-memur sürekli bir emir komuta ilişkisi içindedir. Amir "emreden", memur da "emredilen" mevkiindedir. Ancak, amir ve memurlar arasındaki emir-komuta sisteminin sağlıklı ve başarılı işleyebilmesi için, önce her amirin "emir verme teknikleri"ni iyi bilmesi ve tatbik etmesi gereklidir.

Amirler memurlarıyla konuşurken, kişisel görüşlerini beyan ettiklerinde astlarının bunu bir emir olarak algılayacaklarını bilmelidir. Özellikle mütevazi davranışlı, açık sözlü, alçak gönüllü yöneticiler, ağızlarından çıkan bir sözün astları tarafından bir emir, bir politika ya da bir direktif olarak yorumlanabileceğini düşünmezler. Bu nedenle, özellikle yeni yöneticiler her zaman yüksek sesle düşünmekten kaçınmalıdır.

Birçok amir, bulunduğu mevkii yüksek olarak görmez. Bu mevkie gelmeden önce, bu mevkiin ve makamın kendisine ne kadar çekici ve yüksek geldiğini ve saygın göründüğünü çoktan unutmuş olur. Çünkü, gözleri artık daha yükseklerdedir. Onun için, her amir kendi mevkiin ağırlığını ve saygınlığını bilmeli, gelişi güzel konuşmamalı, her zaman dikkatli olmalı ve dikkatli davranmalıdır.

Amir, memurların problemleriyle ilgilenen ve problem çözen kişidir. Onun için amir, hiçbir zaman kendisi "problem adam" olmamalı ve birimi içinde insan problemi çıkarmamalıdır. Özellikle insan problemi her zaman amiri yıpratır.

Memurların amirleriyle etkili ve verimli ilişiklerinde aşağıdaki bazı hususlara riayet edilmesi uygun olacaktır:

Her memur amiri tarafından hizmeti oranında başarılı ve iyi görülür ve siz de amirinize hizmet ettiğiniz ölçüde ondan ilgi ve destek görürsünüz ve yükselirsiniz.

Memurlar, iş hayatında, amirleriyle olan resmi ilişkilerinde "insan ilişkileri kurallarını" ihmal etmemelidir.

Her yöneticinin yönetim ve çalışma politikası, tutumu, tavrı, tarzı, amacı ve hedefi farklıdır. Ast olarak başarılı olmanın ve yöneticiyle iyi ilişkiler kurmanın en etkili yolu da yöneticinizin bu yönlerini öğrenmek ve keşfetmektir. Eğer yöneticinizin politikasına, amaçlarına ve beklentilerine uygun hareket ederseniz, en iyi siz olursunuz. Onun görüşlerini, düşüncelerini sesli olarak paylaşırsanız, iş olarak yaparsanız "ekibi" içinde olursunuz.

Eğer duygusuz, anlayışsız, tutarsız ve üstelik bilgisiz ve yeteneksiz, çekilmez bir yöneticiniz varsa, onunla her gün kavga ediyor ve huzursuz oluyorsanız yapacağınız şey sabretmek ve anlayış göstermek ya da birim veya kurum değiştirmek olmalıdır.