Bir gecede milyonların tanıdığı Yeşil Burun Adaları'nın kalecisi Vozinha kimdir?

Profesyonel futbola 25 yaşında başlayan, çocukken boyu kısa diye tercih edilmeyen, vize nedeniyle annesi tribünde olamayan ve bir gecede milyonların tanıdığı bir kaleciye dönüşen Vozinha'nın hikayesi ne?

Yeşil Burun Adaları, Dünya Kupası'ndaki ilk maçında Avrupa şampiyonu İspanya ile 0-0 berabere kaldı. Gecenin kahramanı ise asıl adı Josimar Dias olan Vozinha'ydı.

Tribünlerde 90 dakika boyunca takımlarına aralıksız destek veren binlerce Yeşil Burun Adaları taraftarı, maçın ardından tarihi sonucu sarılarak, dans ederek ve şarkılar söyleyerek kutladı.

Sahada da benzer bir sevinç vardı. Oyuncular birbirlerine koştu, teknik ekip sahaya girdi, tarafsız izleyiciler bile maç sonunda bu hikayenin parçası olmuş gibiydi.

Vozinha, maçın oyuncusu seçildi. Ama ödülü aldıktan sonra konuşurken, önce yaptığı kurtarışları değil, ailesini anlattı:

"Ağladım çünkü büyükannem ve büyükbabamla büyüdüm. Ne yazık ki burada değillerdi. Birkaç yıl önce hayatlarını kaybettiler. Benim için her şeydiler, hayatımdaki her şey."

Vozinha, annesinin de vize nedeniyle maça gelemediğini söyledi:

"Bir de annem yüzünden. Vize nedeniyle buraya gelemedi. Vize için ödenmesi gereken para nedeniyle bunu zamanında halledemedik. Burada olmasını isterdim."

Vozinha kimdir?

Asıl adı Josimar Dias olan Vozinha, Yeşil Burun Adaları'nın 40 yaşındaki kalecisi. Peki Vozinha kimdir? Medyascope, BBC ve The Athletic'ten derledi.

Profesyonel futbola 25 yaşında başlayan Vozinha, kariyeri boyunca Angola, Slovakya, Moldova, Kıbrıs ve Portekiz'de forma giydi. Şimdiyse Portekiz ikinci lig ekiplerinden Chaves'te oynuyor.

İspanya karşısında sahaya çıktığında 40 yıl 12 günlüktü. Böylece bir ülkenin ilk Dünya Kupası maçında forma giyen en yaşlı futbolcu olarak tarihe geçti.

Dünya Kupası'ndaki ilk maçına ondan daha ileri yaşta çıkan tek isim, Mısırlı kaleci Essam El Hadary'di.

Vozinha için bu an, ömrü boyunca peşinden gittiği bir hayalin gerçekleşmesiydi.

"Profesyonel futbol oynamaya 25 yaşında, 2012'de başladım. Benim gibi biri için çok geçti" diyen Vozinha, bir dönem milli takımı bırakmayı düşündüğünü de söyledi.

Ama vazgeçmedi:

"Milli takımı bırakmayı düşündüm ama sonra bu hayal yüzünden devam ettim."

Vozinha'nın hikayesi, ülkesinin hikayesine de benziyor. Yeşil Burun Adaları, Batı Afrika kıyılarının yaklaşık 600 kilometre açığında yer alan, yarım milyonu biraz aşan nüfusuyla Dünya Kupası'na katılan en küçük ülkelerden biri. Ada ülkesinde genç futbolcular için imkanlar sınırlı.

Mindelo'da büyüyen Vozinha da futbol yolculuğunun başında benzer zorluklar yaşadı. İyi bir kaleci olmasına rağmen, boyu nedeniyle çoğu zaman tercih edilmediğini anlattı:

"Adamın en iyi kalecilerinden biriydim ama kısaydım. İyi performans gösterdiğimde bile boyum nedeniyle seçilmiyordum."

Daha sonra fırsat aramak için, Yeşil Burun Adaları'nın eski sömürge gücü Portekiz'e gitti. Oradan başlayan kariyeri onu farklı ülkelere taşıdı. Yıllar sonra ise Dünya Kupası sahnesinde, ülkesinin en büyük futbol gecesinin kahramanı oldu.

"En büyük silahımız birliğimiz"

Vozinha, İspanya karşısındaki performansını yalnızca kendisine yazmadı. Maçın oyuncusu ödülünü takım arkadaşlarına armağan etti: "Performans herkesin performansı. Maçın adamı benim ama bu ödül bütün takım arkadaşlarım için, çünkü onlar olmadan hiçbir şey mümkün değil."

Yeşil Burun Adaları'nın gücünü birlik duygusuyla anlatan Vozinha, "En iyi silahımız birliğimiz. Bugün gelen oyuncu da, 10 ya da 15 yaşında olan oyuncu da fark etmez; ailemize davranış biçimimiz en büyük gücümüz" dedi.

Vozinha'ya göre dışarıdan bakanlar, Yeşil Burun Adaları'nın Dünya Kupası'na yalnızca keyif almak için geldiğini düşünenler. Ancak takımın hedefi bundan daha fazlası:

"Herkes buraya sadece Dünya Kupası'nın tadını çıkarmak için geldiğimizi düşündü ama hayır. Her zaman saygı duyacağımız takımlar olduğunu biliyoruz, çünkü bu bizim ilk kez katılışımız. Ama buraya rekabet etmek için geldik ve ülkemiz için savaşmak için buradayız."

İspanya karşısında Yeşil Burun Adaları uzun süre kendi ceza sahasına yakın savunma yapmak zorunda kaldı. Vozinha, bu baskı altında yedi kritik kurtarış yaptı. Her kurtarış, tribündeki Yeşil Burun Adaları taraftarları tarafından gol gibi kutlandı.

40 yaşın üzerinde bir kalecinin Dünya Kupası maçında daha fazla kurtarış yaptığı tek örnek, 1986'da 41. doğum gününde Kuzey İrlanda formasıyla Brezilya'ya karşı 10 kurtarış yapan Pat Jennings'ti.

Vozinha maçtan sonra yalnızca sahada değil, sosyal medyada da gündem oldu.

Brezilya'da Dünya Kupası yayın haklarını elinde bulunduran CazeTV'nin izleyicilerine Vozinha'yı takip etme çağrısı yapmasının ardından Instagram takipçi sayısı 50 binden 5,6 milyona çıktı.

"Bu yolculuğun ödülü"

Vozinha'nın lakabı da aile hikayesinin bir parçası. Kreol dilinde "Vozinha", "büyükanne" anlamına geliyor.

Çocukken sık sık kendisinden büyük çocuklarla sokakta oynadığını, hırpalandığında sinirlenip eve büyükannesine ve büyükbabasına giden Josimar'a arkadaşları, alay ettikleri için "Vozinha" demeye başlamış.

Asıl adı Josimar ise babasının futbola duyduğu sevginin izini taşıyor. Babası ona önce Arjantinli ve Real Madridli Jorge Valdano'dan esinlenerek "Valdano" adını vermek istemişti. Ancak bu isim kayda geçirilmedi. Bunun yerine, 1986 Dünya Kupası'nda parlayan Brezilyalı savunmacı Josimar'ın adı verildi.

Yıllar sonra Vozinha, kendi Dünya Kupası hikayesini yazdı.

Maçtan sonra söylediği sözler, bu uzun yolculuğun özeti gibiydi:

"Hayatta böyle anlar yaşamak için çalışıyoruz. Şimdi 40 yaşındayım ama 25 yaşıma kadar profesyonel değildim. Bu, bütün bu yolculuğun ödülü."

Vozinha, 18 yaşındaki haline ne söylemek istediği sorulduğunda ise şöyle yanıt verdi:

"18 yaşındaki Vozinha'ya kendisiyle gerçekten gurur duymasını söylerdim. Çok çalıştı. Dürüst olmak gerekirse çocukken böyle şeyler hayal etmemiştim ama bu maçtan sonra genç halime her şeye değdiğini söyleyebilirim."

Yeşil Burun Adaları için bu sonuç, yalnızca Dünya Kupası'nda alınmış bir beraberlik değil. Yarım milyonu biraz aşan nüfusa sahip bir ada ülkesinin, turnuvanın favorilerinden birine karşı direnmesi ve dünyanın dikkatini kendi hikayesine çevirmesi demek.