Doğum sonrası işten ayrılışın maliyeti: 1 trilyona yakın kayıp

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ile Birleşmiş Milletler Nüfus Fonu 'Kadın İstihdamı Ekseninde Aile Dostu Politikalar' raporu hazırladı.

1,4 milyon kadınla görüşülerek hazırlanan rapora göre, istihdamdaki kadınlar işini bırakarak yüz milyarlarca liralık ekonomik kayba sebep oluyor.

Araştırmaya göre doğumdan sonraki ilk 2 ayda kadınların yüzde 3,7'si işten ayrılırken, bu oran 6'ncı ayda yüzde 39,9'a, 12'nci ayda ise yüzde 56,5'e yükseliyor. Veriler, anne olduktan sonra ani bir kopuştan ziyade zaman içinde artan bir çözülmeye işaret ediyor.

Bu da kadınların işten ayrılmasında bakım yükünün büyük ölçüde kadında olması, iş-aile dengesinin kurulamaması, esnek çalışma imkanlarının sınırlı kalması ve erişilebilir bakım hizmetlerinin yetersizliği ile açıklanıyor.

Türkiye Gazetesinden Cemal Emre Kurt'un haberine göre: Rapora göre kadınların yalnızca yüzde 24,22'si ücretsiz izinden faydalanırken, ücretsiz izin ve yarı zamanlı çalışma haklarının kullandırılmasının da sınırlı olduğu gözleniyor.

MALİYETİ ÇOK BÜYÜK

Rapora göre 2016-2024 döneminde doğum sonrası işten ayrılıp geri dönmeyen 309 bin 581 kadının yalnızca yarısının istihdamda kalması durumunda 797 milyar TL prim geliri, 491 milyar TL vergi geliri elde edilebilecekken, bu tutarın kaybolması, durumun makroekonomik boyutunu da gözler önüne seriyor.

Raporda belirtilen çözüm önerilerinden biri, bütüncül politikalar.

Gelir güvencesi, ebeveyn izinleri, bakım sorumluluğunun paylaşımı, yaygın ve uygun maliyetli kreş hizmeti, esnek ve güvenceli çalışma modelleri ve işverenlere yönelik teşvikler, kadınların işe dönüşünü destekleyen tavsiyeler olarak ifade ediliyor.

ŞİRKET KÜÇÜKSE DÖNÜŞ DAHA AZ

Rapora göre işten ayrılanların yüzde 64,33'ü yeniden kayıtlı istihdama dönüyor. Ortalama dönüş süresi 13,3 ay. Yine rakamlara göre kadınların yalnızca yüzde 15,9'u aynı iş yerine dönerken, yüzde 48,2'si aynı sektöre, yüzde 53,1'i de aynı mesleğe dönüyor, ücretlerinde de artış görülüyor. Kalanlar ise kaybediliyor.

Eğitim ve sağlık gibi düzenli çalışma saati olan alanlarda işten ayrılan kadın oranı düşerken, vardiyalı ve emek yoğun sektörlerde daha yoğun ayrılık görülüyor.

Büyük işletmelerde ayrılanların oranı yüzde 15'lerdeyken, küçük işletmelerde yüzde 43'e kadar çıkıyor. Bu da kurumsal imkanlar ve esnek çalışma şartlarının işte kalması doğrudan etkilediğini gösteriyor.